Indiaproject2003

In 2003 gingen vijf bewegingstechnologen (de huidige bestuursleden van stichting Movendi) naar India voor een project in een tehuis voor meisjes met polio. Gedurende een half jaar werden er hulpmiddelen voor de meisjes gemaakt. Daarnaast werd er les gegeven aan locale technici in het ontwerpen en maken van hulpmiddelen voor gehandicapten. Kennisoverdracht werd een van de kernpunten in het project. Het project bleek een succes en er werd besloten om meer projecten te organiseren volgens dit concept. Later in de vorm van stichting Movendi.

Via onderstaande link kunt u de originele website van Indiaproject 2003 bekijken.

Hieronder kunt u de eindevaluatie van dit project lezen

Een terugblik op Indiaproject2003

Als vijf afgestudeerde bewegingstechnologen hebben wij een ontwikkelingsproject opgezet en uitgevoerd in India. In mei 2002 zijn wij in contact gekomen met de heer Azad Khan, bestuurslid van de stichting Friends Indeed. Hij heeft ons een film laten zien van het Maharshi Sambamurthy Institute (MSI), een tehuis voor meisjes met Polio in Kakinada, India. Deze film heeft ons geïnspireerd om IndiaProject2003 te starten. Met de hulp van verschillende sponsors en geïnteresseerden zijn wij in staat geweest de kinderen in dit tehuis te helpen. In dit artikel zullen we een evaluatie geven van wat we gedurende zes maanden in India hebben bereikt.

Om het project tot een succes te maken hebben we vooraf vier projectdoelen opgesteld. Deze waren als volgt:

  1. Het ontwikkelen en vervaardigen van trainingsfaciliteiten voor de fysiotherapie.
  2. Het ontwikkelen en vervaardigen van hulpmiddelen waarmee gehandicapten zich op straat kunnen voortbewegen.
  3. Het ontwikkelen en vervaardigen van hulpmiddelen in het huis zodat de bewoonsters zich zo zelfstandig mogelijk kunnen redden in het algemeen dagelijks leven.
  4. Het opleiden van technici zodat zij in de toekomst projecten kunnen vervaardigen en onderhouden.
evaluatie1

Na een jaar van intensieve voorbereidingen zijn we in september 2003 in Kakinada aangekomen. De eerste paar weken hebben in het teken gestaan van persconferenties, het presenteren van onze plannen en andere oriënterende werkzaamheden. Daarnaast is er een werkplaats ingericht met vanuit Nederland verscheepte gereedschappen. De ontbrekende elementen zoals een werktafel, kolomboor en een slijpmachine, hebben we lokaal aangeschaft. Ander voorbereidend werk was het onderzoeken van de gehandicapte meisjes in het MSI. Hier­mee kregen we een duidelijk beeld van de ernst van hun handicap en konden we inventariseren welke hulpmiddelen nodig waren.

De fysiotherapieruimte

De fysiotherapieruimte die we aantroffen was verouderd en er waren weinig trainingsfaciliteiten aanwezig. Enkele apparaten hebben we moeten repareren. Na een gesprek met de secretaris van het MSI, de heer T. Srinivasa Rao, bleek er al een plan te liggen voor een nieuwe fysiothera­pieruimte met nieuwe trainingsfaciliteiten. Dit project is gesponsord door de stichting Friends Indeed. Wij hebben ons daarom met name gericht op de overig gestelde doelen.

De hulpmiddelen

Er zijn verschillende hulpmiddelen ontworpen en gefabriceerd. Dit waren hulpmiddelen die zowel de zelfstandigheid als de fysieke ontwikkeling van het kind verbeterde. Hieronder volgt een korte beschrijving van de door ons ontworpen projecten.

De SARdyna

In eerste instantie hebben we ons gericht op de meest schrijnende gevallen. Dit waren de meisjes die aan beide benen verlammingen en vergroeiingen hadden en zich daardoor kruipend voortbewogen. Speciaal voor hen hebben we de SARdyna (Slide-And-Ride-dynamite) ontwikkeld. evaluatie2

De SARdyna is een klein karretje dat zoals een rolstoel wordt aangedreven. Er is een uniek kantelsysteem in de SARdyna verwerkt. Dit systeem werkt als een rem waardoor het kind op een veilige manier op de SARdyna kan kruipen en direct weg kan rijden. De vrolijke kleuren en de zittingen in verschillende vormen zorgen ervoor dat de kinderen er zo mee wegrijden! Er zijn acht exemplaren vervaardigd in vier verschillende kleuren.

Beenbeugels

De meeste meisjes in het tehuis hebben beenbeugels nodig om op een goede manier te kunnen lopen. Deze beenbeugels worden aangemeten door een bedrijf in Kakinada. We constateerden al snel dat de meeste beugels geen goede pasvorm hadden en geen comfort boden. Daarom hebben we een groot aantal van deze beenbeugels gereviseerd.
De schalen zijn waar nodig bijgebogen en de scharnieren op juiste hoogte geplaatst, er is een speciaal voetbed gemaakt en verder is er een zachte binnenlaag aangebracht voor extra draagcomfort. Naast de beenbeugels die we voor de meisjes uit het tehuis hebben gereviseerd, hebben we ook voor Ravi, een jongetje uit de buurt, een paar nachtspalken vervaardigd.

Sandalen

Het dragen van schoenen vormde vaak een probleem voor de meisjes die een beenbeugel hadden. De voetschalen waren namelijk te breed om in een goede maat schoen te passen. Daarom hebben we sandalen ontworpen die exact op maat gemaakt konden worden. Doordat er bij de ziekte Polio ook vaak groeistoornissen optreden, hebben veel meisjes beenlengteverschillen. Hiermee werd tijdens het maken van de sandalen rekening gehouden. De sandalen compense­ren dit beenlengte verschil en hebben een comfortabel voetbed voor de gezonde voet. Het eerste prototype hebben we zelf gemaakt. Voor de overige sandalen hebben we een schoenmaker ingehuurd.

Beenbeugelrek

We hebben een veilig beenbeugelrek ontworpen en vervaardigd. Dit rek is tegenover de eetzaal geplaatst zodat de meisjes de beenbeugels weg kunnen hangen voordat ze gaan eten. Voorheen moesten zij naar de eerste verdieping lopen om de beugel in de fysiotherapie­ruimte achter te laten. Vervolgens gingen zij dan kruipend weer de trap af naar de eetzaal op de begane grond. Het gevolg hiervan was dat de beenbeugels na het eten niet meer aangetrokken werden. Dit rek bespaart de meisjes een moeilijke weg naar de eerste verdieping en zorgt ervoor dat de beenbeugels vaker gedragen worden.

Veranderingen in en om het MSI gebouw

Er is een analyse gemaakt van de leefomgeving in en om het MSI. Op ons advies is een aantal zaken aangepast. Ten eerste zijn er trapleuningen geplaatst en is er een betonnen pad aange­legd naar de “sheds” achter het tehuis. Voorheen moesten de kinderen door het zand kruipen om in deze “sheds” hun vrije tijd door te brengen. Verder is een aantal opritten verplaatst zodat de toiletten beter bereikbaar zijn. Ook zijn er toiletbeugels geplaatst.

De TigerTrike

Na het afronden van de middelbare schooltijd kunnen de meisjes een driewieler van de overheid krijgen. Deze driewieler is bedoeld als vervoersmiddel om bijvoorbeeld bij een universiteit te komen. Hij is echter zo groot en zwaar dat zelfs volwassen mannen moeite hebben ermee vooruit te komen. Zodoende vonden wij dat er een nieuw ontwerp voor deze driewieler moest komen. Er is een prototype gemaakt dat met beide handen aan te drijven is en een veel lichter verzet heeft. Hij is wendbaar en gemakkelijk te besturen. Verder is de fiets in te stellen op verschillende lichaamslengten. Hierdoor wordt de mogelijkheid om te gaan studeren nog aantrekkelijker. Een aantal kleinigheden aan het ontwerp worden verbeterd en daarna zullen er meerdere TigerTrikes gefabriceerd worden.

Het lesprogramma

Ons belangrijkste doel tijdens dit project was het achterlaten van kennis in het tehuis zodat het werk onafhankelijk van ons kon worden voortgezet. Daarom hebben we een verkorte cursus Bewegingstechnologie opgezet. We hebben een groep van vijf enthousiaste studenten geselec­teerd. Een student was de fysiotherapeut van het MSI. Twee studenten waren van een bedrijf waar tricycles worden gemaakt en twee andere studenten waren van een bedrijf waar onder andere beenbeugels werden gefabriceerd. Gedurende vijf maanden gaven wij lessen ver­deeld in drie periodes. Elke periode voerden de studenten een praktische opdracht uit die gere­lateerd was aan de theoretische lessen van die periode. Tijdens deze praktische opdracht werk­ten de studenten samen in groepen van twee of drie personen.

Het belangrijkste doel van de cursus was de studenten een oplossingsstrategie aan te leren die centraal staat tijdens de studie Bewegingstechnologie.

Tijdens de eerste periode was de praktijkopdracht een adequaat looprekje te ontwerpen en fabriceren voor de meisjes van het tehuis. In de lessen behandelden wij bijvoorbeeld ontwerpproces­sen, anatomie van de benen en de verschillende aspecten van het menselijk gangpatroon.

In de tweede periode werd het ontwerpen en vervaardigen van een beenbeugel behandeld. De opdracht was om een goed passende lange beenbeugel te maken voor een van de meisjes van het MSI. In de theoretische lessen werd aandacht besteed aan anatomie en aan de fysiologie van spierweefsel. Daarnaast is behandeld hoe een beenbeugel effectieve steun kan bieden en vergroeiingen kan corrigeren. Ook werden er praktijklessen gegeven waarin de studenten oefenden met het onderzoeken van patiënten en met het vaststellen van de ernst van een handicap. Ver­volgens is stap voor stap uitleg gegeven over het vervaardigingsproces van een beenbeugel.

Gedurende de derde periode was de praktijkopdracht het ontwerpen en vervaardigen van een klein trainingsapparaat dat de meisjes tijdens vakanties thuis konden gebruiken. Tijdens de lessen is er aandacht besteed aan functionele anatomie, krachtenleer en vervaardigingstechnieken.

Na het afronden van alle drie de periodes is er een examen afgenomen. Dit examen bestond uit een praktisch en een theoretisch gedeelte. In het praktijkgedeelte moesten de studenten een patiënt onderzoeken. In het theoretische gedeelte werden verschillende in de lessen behandelde onderwerpen getoetst. Zo moesten er mechanische berekeningen worden gemaakt, maar werd er ook gevraagd naar bepaalde anatomische kennis.

Na een herexamen dat voor twee studenten noodzakelijk was, hebben alle vijf de studenten de opleiding met succes afgerond.

Voortzetting van het project

Voor de voortzetting van het project was het belangrijk dat iemand onze taken zou overnemen. Een van onze studenten, dhr. P. Prasadarao, is aangenomen als werkplaatschef. Hij zal zorgdragen voor het onderhoud van de werkplaats en van alle projecten. Daarnaast zal hij nieuwe hulpmiddelen ontwerpen en vervaardigen. Zijn salaris en de financiering van nieuwe projecten zullen worden betaald uit lokale fondsen in Kakinada. Ook gehandicapten van buiten het MSI kunnen naar de werkplaats komen om hulpmiddelen te bestellen.

Tot nu toe hebben wij zeer enthousiaste berichten uit India ontvangen. Alle producten worden goed onderhouden en er zijn reeds nieuwe SARdyna’s gemaakt voor gehandicapten van buiten het MSI. Ook is dhr. P. Prasadarao bezig met het vervaardigen van nieuwe TigerTrikes.