Nieuws

7 februari 2005

Een nieuw jaar is aangebroken. Het Indiateam wil alle belangstellenden voor ons project nog een fijn nieuw jaar toewensen. Het nieuwe jaar is voor het IndiaProject een beetje twijfelachtig begonnen door de rampen van de Tsumani in Azië. Gelukkig hebben we goed nieuws mogen ontvangen, Kakinada is ongedeerd gebleven. Helaas hebben de omliggende vissersdorpen het slechter getroffen.

De vorderingen van het projectwerk in Nederland gaan op dit moment wat minder snel nu alle leden van het Indiateam werk gevonden hebben in Nederland. Desondanks staan we niet stil. Zo hebben zich al vier bewegingstechnologen aangemeld voor een stage bij het MSI. Zij zijn gemotiveerd om hun derdejaarsstage, van september 2005 tot en met november 2005, in Kakinada uit te voeren. Op 20 december hebben we kennis gemaakt met de vier leden en onze ervaringen uitgewisseld. Ze waren erg enthousiast en wat ons betreft mogen ze beginnen. Ook vanuit India is er groen licht gegeven voor de ontvangst van het viertal. Ze zullen een spannende tijd tegemoet gaan. Deze eerste stage is vanuit de opleiding bedoeld om kennis te maken met het werkveld van de bewegingstechnoloog. Voor de stagaires zal het een ervaring worden met ontwikkelingswerk. Voor ons is dit een manier om goed contact te blijven houden met het MSI en de kennis die vanuit de opleiding bewegingstechnologie wordt opgedaan, te blijven aanvullen in het MSI.

Verder zijn we bezig met ideeën voor een nieuwe lay-out van de website aangezien de benaming toch wat achter loopt. Tevens wordt er gedacht aan een kort bezoek aan India als motivatie voor de werknemers van het MSI om het goede werk voort te zetten. Ook zijn er (reeële) ideeën ontstaan om een nieuw project in India op te zetten. Deze kan met de oude teamleden of met nieuwe leden uitgevoerd worden. Het concrete plan zal in de loop van het jaar duidelijker worden.

27 september 2004

Het is inmiddels al meer dan een half jaar geleden dat wij uit Kakinada vertrokken. Onze gedachten zijn echter nog vaak in India en ook hebben we nog steeds regelmatig contact met de mensen van het Maharshi Sambamurthi Institute.

Onlangs ontvingen wij een ontzettend leuke email van Dhr. T. Srinivasa Rao. Hij stuurde ons het bericht dat Dhr. Prasadarao (onze student die nu in de werkplaats werkzaam is) in dit afgelopen half jaar niet heeft stilgezeten. Er zijn namelijk naast het onderhouden van de oude projecten, drie nieuwe Tricycles en vier nieuwe SARdyna’s vervaardigd! Deze nieuwe producten zijn gemaakt voor gehandicapten uit de omgeving van Kakinada. Aan de email had Dhr. T. Srinivasa Rao ook een aantal foto’s van de nieuwe producten toegevoegd, deze kunt u bekijken onder de link “Foto’s”.

De voortzetting van IndiaProject2003 vindt echter niet alleen in India plaats. Ook hier in Nederland wordt hard aan het project gewerkt. Zo zijn we nu bijvoorbeeld bezig met het verwezenlijken van een stageplaats voor studenten Bewegingstechnologie. Er zijn contacten gelegd tussen de stagecoördinator van de opleiding en de secretary van het Maharshi Sambamurthi Institute. Ook wordt er binnenkort een presentatie gehouden voor de eerste en tweedejaars studenten zodat zij weten wat ze tijdens een stage in India kunnen verwachten.

20 april 2004

De laatste weken van onze tijd in Kakinada zijn razend snel gegaan. We hebben het druk gehad met het afronden van het project en veel tijd besteed aan het afscheid nemen van iedereen. Inmiddels zijn we alweer bijna vier weken terug in Nederland dus is het de hoogste tijd u op de hoogte te brengen van de laatste ontwikkelingen in India.

Tricycle

Na heel wat uurtjes zweten in de werkplaats hebben we onze Tricycle aan de meisjes kunnen overhandigen. Het is een sportieve compacte fiets geworden in de vrolijke kleuren geel en zwart. We hebben besloten de fiets de naam “TigerTrike” mee te geven, een naam die goed past bij de gekozen kleurcombinatie. De meiden vinden de fiets geweldig en rijden er dagelijks op!

Afronding van de cursus Bewegingstechnologie

Verder liep onze Human Kinetic Technology cursus ten einde. Als afsluiting van deze cursusperiode hebben we examens afgenomen. We hadden een theorie-examen opgesteld en daarnaast hebben de studenten ook een praktijkexamen moeten afleggen. Na twee herexamens hebben we alle vijf de studenten kunnen feliciteren met een certificaat! Het certificaat is opgesteld en uitgereikt door de overheidsinstelling JSS vocational training centre.

Future HKT-workshop

Tijdens onze laatste weken is Prasadarao, een van onze studenten, begonnen als “In charge of the HKT workshop”. Op parttime basis is hij nu in dienst van het MSI. Zijn taak is het in stand houden van bestaande projecten en tevens het ontwikkelen van nieuwe producten. Deze projecten zijn niet alleen voor de bewoonsters van het MSI, maar ook voor klanten van buiten het instituut.

Op 11 maart, een volgens de horoscopen geschikte dag, heeft Prasadarao de werkplaats op traditionele wijze ingewijd. Volgens Hindoestaanse gebruiken is er een poster van de dienstdoende god opgehangen omringd door wierrook. Na alle formaliteiten ging Prasadarao flink aan de slag. Het werk bleek namelijk aan te komen waaien! Al tijdens de eerste werkweek kwamen verschillende klanten het MSI binnenwandelen!

Onlangs ontvingen wij een ontzettend leuke e-mail van Prasadarao waarin hij schreef dat hij heel blij is met zijn baan en al allerlei projecten heeft afgerond. Wij zijn ontzettend trots op Prasadarao, hij is echt de kroon op ons werk!

Overeenkomst

Mr T. Srinivasa Rao, de secretaris van het MSI, heeft ons op alle mogelijke manieren geholpen. Voor we Kakinada gingen verlaten wilden we alle gemaakte afspraken zwart-op-wit zetten. We hebben toen een overeenkomst opgesteld waarin alle gemaakte afspraken op een rij zijn gezet. Deze overeenkomst is ondertekend door zowel het IndiaTeam als Mr. T. Srinivasa Rao.

Afscheidsfeest

Uiteraard wilden we ons project in Kakinada afsluiten met een groot feest. Net zoals bij het afscheid van Tom hebben we een dansfeest georganiseerd voor alle meisjes van het tehuis en voor onze vrienden. Het was een groot succes! Dit keer heeft echt bijna iedereen meegedanst, zelfs de keukenhulpjes en de meestal zo ingetogen docenten! Wij hadden een uitermate goed danspak aan, want we hadden als afscheidscadeau allemaal een origineel Indiaas gewaad cadeau gekregen met lekker veel bewegingsvrijheid. Na afloop hebben we alle meisjes nog even de handjes geschud terwijl we de gezichtjes nog een keer goed in ons geheugen prentten…. Afscheid nemen valt niet mee!

Na ons vertrek hebben we nog een maand op eigen kosten vakantie gehouden in Sri Lanka. We hebben genoten van de prachtige natuur, het lekkere eten en we hebben zelfs een beetje leren surfen! Een perfecte afsluiting van het project!

En nu…

Inmiddels zijn we alweer terug in Nederland. Het is aan de ene kant heel leuk om weer terug te zijn, maar aan de andere kant ook wel jammer. Ook nu we terug zijn houden we ons volop bezig met het project. We hebben nog regelmatig contact en we zijn druk bezig met mooie vervolgplannen! We zullen u hiervan uiteraard op de hoogte houden.

 

26 januari 2004

De tijd gaat (te) snel. Nog maar één maandje en dan komt ons verblijf in Kakinada jammer genoeg ten einde...

Tijdens onze laatste maand hier zijn er nog veel dingen die we willen doen of afronden. Gelukkig krijgen we spontaan van alle kanten hulp aangeboden. Zo kwam er laatst een student electrotechniek onze werkplaats binnen wandelen met de mededeling dat hij ons elke dag een paar uur wilde komen helpen! Daarnaast zijn er verschillende mensen uit Nederland ons komen helpen. Hieronder staat een overzicht van al onze bezigheden.

Lange beenbeugel rek

We hebben een vrolijk gekleurd (met onze SARdyna kleuren) beenbeugel rek ontworpen. Aangezien de meiden altijd op de grond in kleermakerszit eten kunnen ze hun beenbeugel tijdens het eten niet aanhouden. Voorheen moesten de beenbeugels  in de fysiotherapieruimte op de eerste verdieping worden uitgetrokken. Daarna gingen de meisjes kruipend de trap af om bij de eetzaal te komen. Na het eten hadden de meeste meisjes niet zo'n zin om weer omhoog te kruipen om hun beugels op te halen, met als gevolg dat ze de rest van de avond geen beugel droegen. Om het dragen van de beenbeugels extra te stimuleren hebben we het rek direct tegenover de eetzaal geplaatst. Alle meiden en leraren waren er erg over te spreken en het rek wordt al volop gebruikt!

Tricycle

Er was nog een probleem wat we graag voor de meisjes wilden oplossen. Als ze namelijk na het afronden van hun schoolperiode het MSI huis verlaten, krijgen ze van de overheid een tricycle om zichzelf mee te verplaatsen. Deze tricycles zijn echter véél te groot, véél te zwaar en nauwelijks in beweging te krijgen. De meiden kunnen er dus helemaal niets mee! Wij hebben daarom besloten een nieuwe tricycle te ontwerpen die wat kleiner is, lichter aan te drijven en er uiteraard veel leuker uitziet (wat ook niet onbelangrijk is!).

Na heftige ontwerpdiscussies, stapels met tekeningen en erg weinig slaap zijn we tot een goed ontwerp gekomen. Vorige week hebben we de materialen lokaal in Kakinada kunnen kopen en zijn we met het bouwen begonnen.

Lesprogramma

Na het afronden van de beenbeugelopdracht voor de kerstvakantie is in januari met de laatste lesmodule begonnen. Tijdens deze zeven weken durende periode gaan de studenten een mobiele fysiotherapie-unit ontwerpen, een eenvoudig apparaat waarmee de meisjes uit het MSI huis thuis kunnen trainen als ze in de vakantie terug zijn bij hun ouders.

In de tweede week van januari was er in India weer eens een festival. Dit keer was het Pongal festival, deze week werd er gevierd dat de dagen voortaan weer langer worden en dat de laatste rijstoogst binnen is. Dit betekende dat iedereen gezellig thuis met de familie uitgebreid ging eten en dus dat het MSI huis helemaal leeg was. Samen met de studenten hebben we deze dagen drie meiden thuis bezocht.  Naast dat iedereen (vooral de meiden zelf) het ontzettend leuk vindt, was het ook een lesonderdeel voor onze studenten. Tijdens deze bezoekjes moesten ze namelijk het huis en de omgeving analyseren zodat ze deze gegevens kunnen gebruiken bij het ontwerpen van de mobiele fysiotherapie-unit.

Bezoekers

Op de oproep om te komen helpen (2 maanden geleden) is erg goed gehoor gegeven! Allereerst zijn de ouders van Esther een paar dagen komen klussen. Zij namen een stapel brieven mee van de leerlingen van een middelbare school te Hoofddorp. De meiden vonden het fantastich om post te krijgen en hebben direct gereageerd.

Rond kerst en nieuwjaar zijn ook de zussen van Jan Willem en Annelies langsgekomen. Zij hebben ook hun steentje bijgedragen aan het maken van het beenbeugel rek.

Vlak voor de kerst kregen we verrassend bericht uit Nederland. Onze studievriend Alain had spontaan een ticket gekocht om ons drie-en-een-halve week te komen versterken. Deze fietsenspecialist, alias the Polander, weet niet van ophouden. Samen met hem hebben we tot diep in de nacht doorgewerkt aan het ontwerp van de nieuwe tricycle.

The future HKT - workshop

Het project gaat zoals het er nu naar uitziet na ons vertrek uit Kakinada gewoon door! We zijn momenteel druk in onderhandeling over de voortzetting van het werk na ons vertrek. Meneer Srinivasa Rao heeft grootse plannen voor onze HKT (Human Kinetic Technology) workshop. Er zal een extra gebouw komen waarin de nieuwe fysiotherapie unit samen met de HKT workshop wordt geplaatst. Wij zijn druk aan het onderhandelen met een van onze studenten. Het is namelijk de bedoeling dat hij part-time in dienst van het MSI komt. Hij zal Bewegingstechnologische problemen van zowel de meisjes als gehandicapten buiten het MSI op gaan lossen. Er is al een taakomschrijving gemaakt en het protocol voor mensen die van buiten het MSI komen ligt ook al klaar. En het lijkt erop dat het allemaal gaat lukken!

10 december 2003

Bagunara? Bagunamu!

Oftewel in het Nederlands: Hoe gaat het met u? Met ons gaat het goed!

We hebben weer een leuke periode achter de rug. De werkzaamheden verlopen voorspoedig en ook daarnaast beleven we veel verschillende dingen. We zullen even een kort overzicht geven.

Het team

20 November was het eindelijk zover! Girolanda kwam aan in India en ons team was compleet. Anderhalve week hebben we gezellig met zijn vijven kunnen werken. Jammer genoeg niet voor lang want de vlucht van Tom naar Nederlnad was al op 3 december gepland. Om goed afscheid te kunnen nemen van het MSI huis heeft hij een leuk feest georganiseerd waarbij we met alle meisjes hebben gedanst.

SARdyna

Inmiddels zijn we bijna klaar met het vervaardigen van de zeven extra Slide And Ride karren. Binnenkort kunt u foto's op onze website verwachten van het hele wagenpark!

Lesprogramma

Het lesprogramma verloopt goed. De eerste lesmodule is succesvol afgerond met eindpresentaties van studenten over de door hun gemaakte walkers. Momenteel zijn we met de tweede module begonnen. Gedurende vier weken zullen de studenten theoretische en praktische informatie krijgen die nodig is om een goede beenbeugel te maken.

Bezoekers

Ook hebben we de afgelopen tijd bezoek gehad van verschillende mensen. Allereerst is Annemie van het Derde Wereld Fonds in Kakinada geweest. Samen met haar vriendin Sylvia heeft ze enkele dagen de handen uit de mouwen gestoken in de werkplaats!

Daarna is Azad Khan naar Kakinada gekomen. Het was erg leuk onze bezigheden te laten zien aan degene die ons destijds op het idee voor dit project heeft gebracht.

De laatste bezoeker van de afgelopen periode was Sinterklaas!! Hij had geheel onverwacht dit jaar besloten om helemaal naar India te komen. Uitgedost met een rood gewaad, een mijter, een wikkelrok en een baard gemaakt van watjes kwam hij op vijf december aan in het MSI huis. Daar heeft hij de meisjes toegesproken in het Telugu zoals voor deze gelegenheid in zijn grote boek geschreven stond. Voor elk meisje en voor elke werknemer van het MSI huis had hij een klein presentje meegenomen. Het was een groot succes!


20 November 2003 

Hallo allemaal, welkom bij de allernieuwste update vanuit Kakinada. Op het moment is het zo druk, dat we lange dagen maken om alles soepel te laten verlopen. Gelukkig komt ons 5e teamlid Girolanda volgende week.... een extra paar handen kunnen we nu goed gebruiken!

Een overzicht:

Cursus bewegingstechnologie (theorie en praktijk) is nu volledig op snelheid. De eerste week moest de spreekwoordelijke kat eerst uit de boom gekeken worden door zowel de studenten als de docenten. We merkten al snel dat lesgeven naast goed, ook nog eens heel leuk is!  We hebben er echt lol in en met de nodige voorbereidingen kunnen we de essentie van Bewegingstechnologie (hier: Human Kinetic Technology) goed overbrengen. De taalbarrière is geslonken tot niet meer dan een klein drempeltje, dus slechts af en toe is er nog wat verwarring. Neem het voorbeeld van het woord 'disability', dat verstaan werd als 'this ability' .. uiteindelijk komen we ook daar weer uit en kunnen we er hard om lachen. De studenten hebben het goed naar hun zin, zijn daardoor enthousiast en nieuwsgierig. Precies wat we nodig hebben!

Naast de theorielessen (3 middagen per week) zijn er ook praktijklessen met opdrachten en een moduleproject. In totaal zijn de studenten 5 middagen per week in het MSI huis aanwezig. In groepen wordt nu hard gewerkt aan de realisatie van twee loophulpmiddelen (walkers) voor de meiden van het tehuis. We leggen hierbij de nadruk op een goede voorbereiding met analyse van het probleem voordat er begonnen wordt met ontwerpen en fabriceren. De projecten van de studenten worden als ze klaar zijn meteen getest en in gebruik genomen!

We geven les in tweetallen waardoor er tijd is voor de andere twee om bezig zijn met andere dingen:

Slide And Ride dynamite

De SARdyna bevalt uitstekend!! Het is een kleine driewiel kar geworden, laag bij de grond met een heel slik remsysteem. Als een van de meiden namelijk op de kar klimt zal hij kantelen waardoor de voorste twee pootjes de grond raken en als een rem fungeren. Zodra ze op de SARdyna is geklommen kantelt deze langzaam terug waardoor ze direct kan wegrijden. Het eerste exemplaar is de afgelopen weken uitvoerig getest en goed bevonden door zowel de bouwers, de gebruiksters en alle Indiase geïnteresseerden die er graag hun mening over geven. Op dit moment wordt hard gewerkt aan nog 7 SARdyna's om ook de andere meiden die nu nog kruipen gelukkig te maken. De kleur en design van de zitting volledig naar wens van de dames die ze gaan gebruiken. Zo wordt het niet alleen handig, maar ook gewoon heel erg leuk om op een SARdyna te rijden! (zie foto's van de eerste testritten)

Even ter indicatie: de kosten voor een SARdyna bedragen 20 euro!

Beenbeugels

De nachtspalken voor Ravi, het jongetje met Cerebral Palsy, zijn afgerond. Zoals jullie kunnen zien op de foto, hij was er erg blij mee!

We zijn druk bezig met het aanpassen van de lange beenbeugelsvan de MSI meiden. Ze zijn zo slecht aangemeten dat de meisjes erg veel pijn hebben en daardoor erg slecht gaan lopen of hun beenbeugels helemaal niet willen dragen. Wij halen de beenbeugels nu stuk voor stuk uit elkaar en bouwen ze opnieuw. We zorgen ervoor dat de kniescharnieren op de juiste hoogte en ook parallel komen te staan. Nu kunnen de knieen ook daadwerkelijk worden gebogen als de beenbeugel van het slot wordt gehaald. Verder maken we een extra voetsteun waardoor alle platvoetjes beter worden ondersteund. Ook worden alle schalen verwarmd en op de juiste manier vervormd waardoor de benen niet meer knel komen te zitten in de schaal. Als laatste doen we er dan wat zacht dun schuim in zodat de benen niet meer open worden gehaald aan alle scherpe randen van de klinknagels waarmee de ijzers aan de schaal worden vastgezet. De beugels die tot nu toe af zijn zitten een stuk beter en er is direct al vooruitgang in het looppatroon te zien! De fysiotherapeut van het tehuis merkte het direct op en zelfs leraren van het tehuis zagen duideljk verschil.

Sandalenproject

We zijn begonnen met het 'sandalenproject'. De plastic schoenen die ze nu hebben zijn te warm voor het Indiase klimaat en passen zelden. Voor de dames met een beenbeugel maken we nu open sandalen op maat. Mocht er verschil in beenlengte zijn dan wordt dit ook meteen opgevangen door een verhoogde sandaal. Ook wordt er gekeken naar eventuele steunzool voor de voet zonder beenbeugel.

Trapleuningen

Al vrij snel nadat we in Kakinada aagekomen waren zagen we dat er aan het huis zelf eenvoudige verbeteringen konden worden aangebracht zodat het voor de meisjes beter begaanbaar werd. Zo hebben we onlangs kunnen regelen dat bij alle aanwezige trappen leuningen werden geplaatst.

Pad naar de sheds

Een ander probleem was dat tussen het tehuis en de 'sheds' in de tuin geen pad was. In de overdekte 'sheds' brengen de meiden hun vrijetijd door. Ze moesten voorheen van een 50 cm hoog pad afklimmen om vervolgens door het zand naar de 'sheds' in de tuin te gaan. Nu is op ons aanraden een pad gemaakt zonder drempeltjes of trappen. De meiden die kruipen en/ of met de SARdyna rijden kunnen nu net zo snel als meiden die lopen.

Vrije tijd

Een weekend weg helpt om het overzicht te houden en onszelf weer op te laden. Daarom zijn we laatst een weekend naar Chennai geweest. Het was erg rustgevend, leuk en ontspannend.

Komend weekend gaan we ons vijfde teamlid, Girolanda, verwelkomen in Hyderabad. We hebben er erg veel zin in! En een extra paar handen kunnen we goed gebruiken.

Er is namelijk nog steeds heel veel te doen hier, het is kneiterdruk!!! Dus als er nog meer mensen zijn die willen komen helpen...... MOST WELCOME!!

18 oktober 2003

Namaste (goedendag) allemaal! Leuk dat jullie weer een bezoekje brengen aan
onze website! We zijn alweer een maand verder en er is weer van alles
gebeurd en gedaan.

Het project begint nu echt te rollen. De afgelopen maand hebben we onze
werkplaats in het MSI huis ingericht en in gebruik genomen. Alle verscheepte
gereedschappen hebben we een goede plek gegeven. Het vereist heel wat
onderhandelingstechnieken, maar uiteindelijk hebben we voor schappelijke
prijzen ook de ontbrekende faciliteiten hier ter plekke aan kunnen schaffen.
Zo hebben we bijvooorbeeld een tweedehands werkplaatstafel op de kop kunnen
tikken waar me een nieuw tafelblad op gemaakt hebben.

We zijn begonnen aan het ontwerp van de "SARdyna"  (Slide And Ride dynamite)
voor de kruipende meisjes van het tehuis. Met behulp van deze kar kunnen zij
zich makkelijker voortbewegen in en om het MSI huis.Het vinden van
gereedschappen en materialen voor het vervaardigen van de "SARdyna" bleek in
Kakinada een moeilijke opgave. De materialen die hier verkrijgbaar zijn zijn
schaars en van slechte kwaliteit (veelal verroest door het vochtige
klimaat). Daarom zijn we een lang weekend naar Hyderabad vertrokken om daar
betere materialen te vinden. Na twee dagen ronddolen in de hardware area in
Secundarabad hebben we alle benodigdheden weten te vinden. Er zijn goede
deals met de winkeliers gemaakt zodat we in het vervolg per telefoon
materialen kunnen bestellen. Veel Indiers zijn begaan met ons project zodat
we zelfs enkele materialen gratis mee konden krijgen!

Het eerste prototype voor de "SARdyna" is inmiddels bijna af. Na de testfase
kunnen we bepalen of het ontwerp nog moet worden aangepast. Maar naast het
vervaardigen van ons prototype hebben we nu nog een andere drukke bezigheid
erbij. Aanstaande maandag zullen namelijk de eerste lessen van onze verkorte
cursus Bewegingstechnologie gaan beginnen. We hebben heel wat moeite moeten
doen, maar uiteindelijk hebben we zeven zeer geschikte studenten kunnen
vinden. Een aantal van deze studenten is werknemer van verschillende
orthopedische werkplaatsen en twee anderen zijn werknemers van een
werkplaats waar tricycles worden gefabriceerd. Ook twee fysiotherapeuten  en
een mechanicus zullen door ons worden opgeleid.

Nu zijn we druk bezig het lesprogramma gedetailleerder in te vullen. We
hebben gepland om vijf middagen per week lessen te geven. Er zal zowel
theorie als praktijk worden behandeld. Ook zullen er veel opdrachten worden
gegeven waarbij gebruik kan worden gemaakt van zowel onze werkplaats als van
andere werkplaatsen in de omgeving. Op deze manier zullen de studenten
hulpmiddelen leren ontwerpen en vervaardigen die direct voor de kinderen in
het tehuis bruikbaar zijn.

Volgende keer meer over de "SARdyna" en de vorderingen van de studenten.

Vellostam (we will meet again)!

 

17 september 2003

Eindelijk, het project is nu echt begonnen! We zijn nu zo’n anderhalve week in Kakinada en het project is al in volle gang. De plaatselijke Rotaryclub heeft een prachtig appartement voor ons verzorgd met drie verschillende slaap- en badkamers en een uitgebreide woonkamer, eetkamer en keuken. Zoals in India gebruikelijk is zijn wij ook verzorgd van een hulp in de keuken en het huishouden. Kortom plaatselijk is hier alles perfect voor ons geregeld!

Na een prachtige ontvangst met bloemen door de meisjes en leraren van het Maharshi Sambamurti Institute zijn we direct begonnen met een uitgebreide persconferentie. Voor verschillende kranten en voor locale televisie hebben we uitgelegd wat het doel van ons project is en hoe we dat gaan aanpakken. Meneer Srinivasa Rao, die deze persconferentie had geregeld, functioneerde als onze tolk voor de niet engelstalige kranten.

In de eerste week hebben ontmoetingen plaatsgevonden met mensen van verschillende orthopedische werkplaatsen en opleidingsinstituten. Heel veel namen en nieuwe gezichten die inmiddels bijna bekenden voor ons zijn. 
Elke dag leggen we wel ergens goede contacten of horen we interessant nieuws. Zo hebben zich, naar aanleiding van krantenartikelen of lokale televisie, al verschillende mensen aangemeld voor onze cursus Bewegingstechnologie.

Aanstaande maandag zullen we minstens dertien mensen interviewen waaruit we uiteindelijk zes geschikte trainees zullen kiezen. In ieder geval is duidelijk dat de fysiotherapeut van het MSI onze opleiding gaat volgen. Dit zal voor continuïteit zorgen van ons project.

Natuurlijk hebben we ook al veel tijd doorgebracht met de gehandicapte kinderen van het tehuis. Het zijn stuk voor stuk prachtige, vrolijke, en slimme meiden waarvan sommigen zeer ernstig gehandicapt. Tot nu toe hebben we ongeveer 80 van de 100 meisjes onderzocht. Het merendeel heeft ernstige vergroeiingen en spierzwakte aan de onderste extremiteiten ten gevolge van polio. 

Enkele meisjes zullen nooit meer kunnen lopen en kruipen in het tehuis over de betonnen vloer. Onmiddelijk begint er bij ons dan een brainstormsessie en komen ideën en mogelijkheden opborrelen. De eerste ontwerpen zijn al op papier gezet!

Het meest actuele, zeer goede, nieuws is dat onze vracht gisteren is aangekomen! (met dank aan onze sponsors voor vervoer, gereedschappen en hulpmiddelen). Op een klein karretje stond ineens onze kist met gereedschappen en orthopedisch materiaal bij het tehuis voor de deur. Op de tweede verdieping van het tehuis hebben we een grote ruimte aangewezen gekregen waar we een eigen werkplaats kunnen inrichten en waar we onze lessen kunnen gaan geven. Er wordt nu een inventarisatie gemaakt van de nog ontbrekende gereedschappen. Deze zullen locale orthopedische werkplaatsen voor zover mogelijk aan ons ter beschikking stellen.

Binnenkort kunnen dus de eerste hulpmiddelen worden vervaardigd en kan een start worden gemaakt met het lesprogramma!

29 juli 2003

We hebben weer nieuws! Ruim een week geleden hebben er weer leuke vorderingen plaatsgevonden.

Allereerst kunnen we vertellen dat de door Eurodrug gesponsorde 300 kilogram vracht onderweg is naar India. LIVIT orthopedie heeft voor ons verschillende orthopedische materialen verzameld; uit deze materialen hebben we een selectie gemaakt. We hebben ons vooral gericht op orthopedische beenbeugels omdat deze voor onze doelgroep goed bruikbaar zijn. De ingezamelde protheses hebben we achtergelaten voor een project in Ghana. Samen met de reeds verzamelde gereedschappen hebben we alle spullen met een gesponsord busje naar de verpakker gebracht. Deze week zijn alle douanepapieren in orde gemaakt en inmiddels is de vracht per boot onderweg naar Kakinada!

Ook hebben we Dr. Ravi uit Kakinada ontmoet. Dr. Ravi is lid van de Rotary Club in Kakinada. Hij vangt ons op in India en heeft onderdak voor ons geregeld. Samen met zijn neef was hij enkele dagen in Nederland om ons persoonlijk uit te nodigen om naar India te komen. We hebben hem Den Haag laten zien. Zo zijn we bijvoorbeeld naar het Panorama van Mesdag geweest en hebben we de kitesurfers op Scheveningen bewonderd. Daarna hebben we met zijn allen onder het genot van hapjes en drankjes op het dakterras de India plannen doorgenomen. Het was bijzonder gezellig en na deze ontmoeting hebben we alleen nog maar meer zin gekregen om te beginnen aan ons project!

13 juni 2003

Onze vertrekdatum in september nadert snel en dat betekent dat de voorbereidingen steeds intensiever worden! We hebben nu wekelijks overleg met het hele team. Tijdens deze vergaderingen focussen we ons met name op het lesprogramma aangezien dat het meest belangrijke onderdeel van het project zal zijn.

Enkele weken geleden zijn wij hiervoor in overleg gegaan met verschillende docenten van de opleiding Bewegingstechnologie. Dit heeft ons veel nuttige tips en aanbevelingen opgeleverd. Nu zijn we met het team aan het brainstormen wat de meest essentiële lesonderdelen zijn en wat we eventueel kunnen vereenvoudigen.

Aangezien de sponsoring tot dusver voorspoedig is verlopen, kon besloten worden het project grootser aan te pakken. Door de toename van de werkzaamheden die hiermee gepaard gaan is de hulp van een vierde persoon gewenst. Een geschikt persoon die bereid is vier tot zes maanden met ons mee te gaan hebben we niet kunnen vinden. Daarom is er voor gekozen achtereenvolgens twee zeer gemotiveerde teamleden te laten overkomen naar India. Op deze manier is er gedurende de gehele periode van vier tot zes maanden een groep van vier personen in India aanwezig.

Wij willen u bij deze voorstellen aan onze twee nieuwe teamleden: Girolanda Costa Ramos en Tom Kalkman, twee Bewegingstechnologen. Een nieuwe teamfoto is te zien bij de link "contact".

Een tweede idee voor uitbreiding van ons project kwam van één van onze sponsors. Er is ons aangeboden 300 kg vracht naar Kakinada te verschepen. Na uitvoerig overleg zijn wij tot de conclusie gekomen dat het het meest zinvol is goede gereedschappen te verschepen. Deze gereedschappen kunnen wij tijdens de uitvoer van het project benutten en zullen na ons vertrek achterblijven in India. Momenteel zijn wij bezig deze gereedschappen te verzamelen en selecteren.

9 mei 2003

De Goejanverwelleschool uit Gouda heeft een mooie sponsorbijdrage geleverd aan ons project. Alle leerlingen hebben meegedaan aan een kleurwedstrijd. Van de prijswinnaars is hieronder de kleurplaat te zien.

        

                      

7 april 2003

Tijdens een bezoek van Dhr. A. Khan aan Kakinada is tijdens een persconferentie onze komst gemeld. Hierdoor staat ons project in verschillende kranten in India beschreven.

2 maart 2003

We hebben goed nieuws ontvangen vanuit India! In Kakinada is een commissie opgericht bestaande uit een dermatoloog, een orthopeed, een fysiotherapeut en een ingenieur die zelf ook gehandicapt is. Deze commissie zal ons bij onze werkzaamheden ondersteunen en faciliteren.

Daarnaast is er een voorstel om enige tijd na onze komst een "camp" te organiseren in de buurt met als doel behoeftige gehandicapten te identificeren.